نابودی اسرائیل در آستانه ظهور امام زمان(عج)

مرتضی شیرودی، دانشیار گروه سیاست مرکز پژوهشی تمدن اسلامی پیامبر اعظم(ص) طی یادداشتی که در اختیار ایکنای قم قرار داده است، نوشت: کلمه «آرماگدون» یا «هارمَجِدُّون» واژه‏ای یونانی است که براساس تعریف واژه ‏نامه‏ های آمریکایی همچون فرهنگ و بستر به معنای نبرد نهایی حق و باطل در آخرالزمان است.

بیشتر بخوانید:

جنگ موجودیت قرآن؛ نسخه آرامش و پایداری در روزگار بحران ها اتحاد و انسجام ملی رمز غلبه بر جبهه کفر است

همچنین این واژه نام شهری در منطقه عمومی شام است که بنا به آنچه در باب شانزدهم مکاشفات یوحنا در عهد جدید آمده است، جنگی عظیم در آنجا رخ می دهد و زندگی بشر در آن زمان و مکان پایان می یابد، نبرد مذکور مقدمه تحولی بزرگ است که سرنوشت نهایی آدمی بر روی کره زمین به آن بستگی دارد.

مجدو، شهری که در عهد جدید آمده و آخرین نبرد بشریت اتفاق می افتد

دره مجدو حدود 55 مایلی شمال تل‏آویو و 20 مایلی جنوب حیفا قرار دارد و فاصله آن از دریای مدیترانه حدود 15 مایل است و دشت مرتفعی است، از این رو در زبان عبری ها به معنای تپه و گاه کوه و مجدو یعنی اشراف و بلندی است، پس هارمجدو یا هارمجدون به معنای تپه اشراف یا کوه بلند است.

مجدو در زمان‏ های بسیار دور، شهر بسیار مهمی بود که این شهر در محل تقاطع دو جاده مهم استراتژیک نظامی و کاروانی قرار داشت، جاده ماریس، همان جاده باستانی ساحلی که مصر را از راه مجدو به دمشق و مشرق مربوط می ساخت از این دره می گذشت و این محل همیشه میدان جنگ بوده است، بنابراین برخی تاریخ ‏نویسان هم عقیده دارند که در مجدو بیش از هر جای دیگر در جهان جنگ روی داده است.

فاتحان کهن همواره می گفتند هر فرماندهی که مجدو را در اختیار داشته باشد در برابر همه مهاجمان پایداری می کند، یوشع و بنی اسرائیل در مجدو کنعانیان را شکست دادند، دو قرن پس از آن باز هم بنی اسرائیل، زیر فرماندهی براق، در نبردی بر سیسرا (سردار کنعانیان) چیره شدند، در سال 1918 ژنرال انگلیسی آلن بی در مجدو به پیروزی قاطعی بر ترک‏ های عثمانی دست یافت، دره خزرال یا دشت خزرال که به سوی شمال غربی تا دور دست اشراف دارد، فضایی را ایجاد می کند که میدان آخرین نبرد بشر است.

واژه «هارمجدون» یک‏بار در انجیل یا همان مکشفات یوحنای قدیس باب شانزدهم به این صورت آمده است: «و ایشان را به موضعی که آن را در عبرانی هارمجدون می ‏خوانند، فراهم آوردند»، اما در کتاب عهد عتیق هیچ ذکری از این واژه نشده، مسیحیان صهیونیسم بیشترین اطلاعات خود را از مکاشفه یوحنا می گیرند و بر آن ‏ هستند که او تصویر کاملی از آخرین نبرد بشریت را به دست داده است.

ارتش شرقی و خونین ترین نبرد تاریخ

در بخش دیگری از این کتاب آمده است: «بلدان امت ‏ها خراب شد و جزیره گریخت و کوه‏ ها نایاب شد، یک ارتش 200 میلیونی شرقی ناشی از اتحاد نیرومندی از ملت ‏ها طی یک سال به سمت غرب به حرکت درمی آید و پرجمعیت ‏ترین نواحی جهان را پیش از رسیدن به رودخانه فرات ویران خواهد کرد. فرشته‏ ای پیاله خود را بر نهر عظیم فرات می ‏ریزد، آبش خشک می‏ شود تا راه ارتش بزرگ پادشاهانی که از مشرق آفتاب می ‏آیند، باز شود. این امر باعث می‏ شود که پادشاهان، رهبران و سران دولت ها سرزمین اسرائیل را درنوردند و بزرگ‏ترین ارتش تاریخ جهان را به مجدو آورند، ارتش ملت ‏ها زیر فرمان دجال بر ضد عیسی می‏ جنگند، این جنگ هسته ‏ای است زیرا هیچ مصداق دیگری برای این گفته حزقیال نبی نیست، باران ‏های سیل ‏آسا و تگرگ سخت و آتش و گوگرد تکان ‏های سختی در زمین پدید خواهند آورد، کوه ‏ها سرنگون خواهند شد، صخره‏ ها خواهند افتاد و جمیع حصارهای زمین منهدم می‏ شود.

در این جنگ خونین‏ ترین نبرد تاریخ، میلیون‏ ها نفر از میان خواهند رفت و دجال را به قتل خواهند رسانید و عیسی ظهور خواهد کرد. مسیح در این جنگ، سلاح نوینی به کار می‏ برد، این سلاح همان اثری را خواهد داشت که یک بمب نوترونی ایجاد می ‏کند، زیرا در کتاب چهاردهم زکریای نبی آمده: گوشت ایشان در حالی که بر پاهای خود ایستاده ‏اند، کاهیده خواهد شد و چشم‏ شان در حدقه گداخته خواهد شد و زبان شان در دهان شان کاهیده خواهد شد. در این جنگ همه مسلمانان کشته می‏ شوند و آن‏قدر خون جاری می‏ شود که خداوند آن را به چرخ شراب‏گیری که خون می‏ گیرد، تشبیه می ‏کند و تا 200 مایل خون تا به دهانه اسب‏ ها بالا می ‏آید.

رابطه واقعه مجدو با حادثه عظیم ظهور حضرت مهدی(عج)

دکتر عبدالکریم زبیدی در نوشته ‏ای کوتاه به بررسی اعتقاد غربیان به این حادثه پرداخته و به‏ طور خلاصه از رابطه این واقعه با حادثه عظیم ظهور حضرت مهدی(عج) پرده برداشته است، این مقاله گرچه در برخی موارد، حاوی تحلیلی سطحی است، اما در عین حال نکات مهمی را در خود دارد: نخست حادثه شریف ظهور، حادثه‏ ای بزرگ است و قدرت ‏های بزرگ جهان، سیاست خارجی خود را بر مبنای حوادثی که پیش از آن رخ می‏ دهد، جهت داده ‏اند و نقشه‏ های نظامی خود را به شکلی ساماندهی کرده اند که آمارگیری‏ های لازم برای این حادثه در آن ملحوظ باشد.

این در حالی است که مؤسسات دینی و رسانه‏ های این دولت‏ ها نیز، مردم خود را برای استقبال این حادثه آماده می‏ کنند. این مؤسسات دینی به همراه رسانه ‏های دیداری و شنیداری دولتی، از سال های دهه 1980 میلادی، مردم خود را به ایمان به وقوع حادثه‏ ای بزرگ در سرزمین شام که به نبردی هسته‏ ای خواهد انجامید، توجه داده ‏اند.

این مؤسسات پیوسته مردم خود را به ایمان به این نکته فرامی‏ خوانند که به زودی لشکری از آنتی کریست‏ها (دشمنان مسیح) که بدنه اصلی آن از میلیون‏ ها نظامی تشکیل یافته، از عراق حرکت می‏ کند و پس از گذشتن از رود فرات که در آن زمان به خشکی گراییده است، به سوی قدس رهسپار می‏ شود.

آرماگدون؛ بازگشت دوباره مسیح به زمین و برقراری صلح جهانی

نیروی مؤمن به مسیح راه این لشکر را سد کرده و همگی در آرماگدون با یکدیگر برخورد خواهند کرد و در جنگ بین آن ‏ها، صخره ‏ها ذوب می‏ شوند، دیوار ها بر زمین فرو می‏ غلتند، پوست تن انسان‏ ها در حالی ‏ که ایستاده ‏اند، ذوب شده و تنها اسکلتی از آن‏ها می‏ ماند، میلیون ‏ها نفر از بین می‏ روند، سپس مسیح برای بار دوم از جایگاه بلند خود بر زمین فرو می‏ آید و پس از چندی زمام رهبری جهان را در دست گرفته و صلح جهانی را برقرار می‏ کند. او دولت صلح را بر زمین نو و زیر آسمان تازه بنا می‏کند و این مهم را از مرکز فرماندهی خود در قدس عملی می‏ کند.

یک بررسی انجام شده از سوی مؤسسه تلسن که در اکتبر سال 1985 میلادی به چاپ رسیده، نشان می دهد که در آن زمان 61 میلیون آمریکایی در انتظار واقعه آرماگدون گوش خوابانده‏ اند، به علاوه مؤسسات و رسانه‏ های فراوانی که آرماگدون را تبلیغ می‏ کنند، مؤسسات دینی آمریکایی این نکته را روشن کرده ‏اند که سپاهی که از عراق بهسوی قدس رهسپار خواهد شد، بنا به پیشگویی حرقیال (فصل 39-38)، از عراق، ایران، لیبی، سودان و قفقاز در جنوب روسیه خواهند بود.

دانستن این موضوع ما را در تحلیل سیاست خارجی دولت ‏های غربی درباره مردم کشورهای یاد شده، مدد می‏ دهد، مدارس انجیلی در آمریکا بر پایه این تحلیل که واقعه آرماگدون تنها حادثه ‏ای است که بازگشت دوباره مسیح را به زمین ممکن می‏ کنند و این واقعه ‏ای بسیار نزدیک است.

آرماگدونی که این عده از آن سخن می‏ گویند، همان حادثه عظیمی است که پیش از ظهور مهدی(عج) رخ خواهد داد، همان حادثه بزرگی که ائمه ما نام قرقیسیا را بر آن اطلاق کرده ‏اند، ائمه ما(ع) از این نکته خبر داده ‏اند که میلیون‏ ها نظامی از آمریکا، اروپا، روسیه، ترکیه، مصر و دول مغرب عربی به اضافه سربازانی از سرزمین شام شامل کشورهای سوریه، اردن، لبنان، فلسطین، و اسرائیل همگی در ناحیه ‏ای در این محدوده تحت عنوان قرقیسیا با یکدیگر برخورد کرده و پس از حصول درگیری، این سفیانی است که در پس آنکه همگی را چونان کشتزاری درو شده درهم می‏ کوبد، از صحنه نبرد پیروز بیرون می ‏آید.

از امام باقر(ع) نقل است فرمودند که ای میسّر! از اینجا تا قرقیسیا چقدر راه است؟ عرض کرد: همین نزدیکی‏ ها در ساحل فرات قرار دارد. پس فرمودند: اما در این ناحیه واقعه‏ ای اتفاق خواهد افتاد که از زمانی که خداوند متعال آسمان‏ ها و زمین را آفریده بی ‏سابقه بوده، چنان‏که تا وقتی آسمان ‏ها و زمین برپا هستند و واقعه ‏ای همچون آن اتفاق نخواهد افتاد. سفره ‏ای گشوده می ‏شود که درندگان زمین و پرندگان آسمان از آن سیر می‏ شوند (تطابق با سوره واقعه).

حادثه پیش از ظهور حضرت مهدی(عج)

حادثه قرقیسیا همان حادثه بزرگی است که پیش از ظهور حضرت مهدی(عج) رخ می ‏دهد و از آنجا که این حادثه به سفیانی ارتباط دارد و سفیانی از علائم حتمی ظهور امام زمان(عج) است، وقوع این حادثه حتمی است، چه امام مهدی(عج) پس از حادثه قرقیسیا با سفیانی برخورد خواهد کرد و پس از شکست‏ های سفیانی و فرو رفتن سپاه او، مابین مکه و مدینه برای دیدار با مسیح(ع) رهسپار قدس خواهد شد.

حوادث سیاسی، اقتصادی و اجتماعی به همراه نشانه‏ های طبیعی، همگی به نزدیک بودن این حادثه عظیم اشاره دارند و این در حالی است که ما خود و نسل آینده را برای آن آماده نکرده ‏ایم، این آماده‏ سازی در سطوح روانی، عقلی و بدنی به منظور استقبال از حادثه شریف ظهور، امری بی‏ نهایت مهم است.

بی گمان ایمان یک نفر به یک قضیه و پافشاری و ایمان او به لزوم به کرسی نشاندن آن، نقش مهمی در به کرسی نشاندن آن خواهد داشت و این نکته ‏ای است که روان‏شناسان آن را تأیید می‏ کنند، مؤسسات دینی انجیلی آمریکا و اروپا آنچه را روانشناسان گفته ‏اند، در قضیه بازگشت دوباره مسیح به زمین و در حادثه آرماگدون به کار بسته ‏اند.

امکان تحقق هر نوع پیشگویی در وهله نخست به ایمان مردم به آن و پافشاری شان بر ضرورت به کرسی نشستن آن و همچنین به شمار نفرات آن ها و شمار نفرات کسانی بستگی دارد که رهبری کاروان تبلیغاتی به راه افتاده، برای تحقق بخشیدن به آن پیشگویی را برعهده دارند.

پیشگویی صادقانه ‏ای که پیامبر(ص) و ائمه(ع) در پاک شدن زمین از انواع ستم‏ ها و گرفتاری ‏ها و برپایی اسلام فرموده ‏اند، افق جدیدی از فعالیت‏ ها را به روی ما می‏ گشاید تا این ‏بار با یک نگاه ژرف به حادثه ظهور حضرت مهدی(ع) بنگریم و خود را آماده حادثه ‏ای کنیم که جهان در انتظار آن است.

انتهای پیام